Apostille คืออะไร

ที่มาของคำ

“Apostille” เป็นภาษาฝรั่งเศส หมายถึงบันทึกที่ขอบกระดาษ อนุสัญญาเจรจาเป็นภาษาฝรั่งเศส และ Apostille ทุกฉบับยังคงมีหัวเรื่องภาษาฝรั่งเศส “Apostille (Convention de La Haye du 5 octobre 1961)” ตามด้วยช่องข้อมูลสิบช่องที่มีหมายเลขกำกับในภาษาของประเทศผู้ออก

Apostille มีลักษณะอย่างไร

เป็นหนังสือรับรองรูปสี่เหลี่ยม ประทับหรือพิมพ์ลงบนเอกสารโดยตรงหรือบนแผ่นที่แนบ (allonge) หรือออกเป็นไฟล์ PDF ที่ลงนามแล้วในประเทศที่มี e-Apostille ช่องข้อมูลสิบช่องเหมือนกันเสมอ:

• 1. ประเทศที่ออก
• 2. ลงนามโดย (ชื่อเจ้าหน้าที่)
• 3. ในฐานะ
• 4. มีตราประทับของ
• 5. รับรองที่ (สถานที่)
• 6. วันที่
• 7. โดย (หน่วยงานที่ออก Apostille)
• 8. เลขที่
• 9. ตราประทับของหน่วยงาน
• 10. ลายมือชื่อ

เอกสารใดทำ Apostille ได้

เฉพาะเอกสารมหาชน: เอกสารของศาล หน่วยงานของรัฐ และสำนักทะเบียน (สูติบัตร ทะเบียนสมรส มรณบัตร หนังสือรับรองความประพฤติ หนังสือรับรองจากทะเบียน) นิติกรรมโดยโนตารีพับลิก และคำรับรองทางราชการที่ทำบนเอกสารส่วนบุคคล (เช่น คำรับรองลายมือชื่อของโนตารีพับลิกบนหนังสือมอบอำนาจหรือบนสำเนาประกาศนียบัตร) เอกสารส่วนบุคคลจะทำ Apostille ได้เมื่อโนตารีพับลิกรับรองแล้ว

ใครเป็นผู้ออก

รัฐภาคีแต่ละรัฐมอบหมายหน่วยงานที่มีอำนาจตามข้อ 6 – กระทรวงการต่างประเทศ (อินเดีย ฟิลิปปินส์ ปากีสถาน โปแลนด์) Secretary of State (รัฐต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา) FCDO (สหราชอาณาจักร) ศาลหรือสำนักงานจังหวัด (เยอรมนี อิตาลี เนเธอร์แลนด์) หรือสภาโนตารี (ฝรั่งเศสตั้งแต่ปี 2025) เอกสารต้องทำ Apostille ในประเทศที่ออกเอกสาร ประเทศอื่นทำแทนไม่ได้

เมื่อใดไม่ต้องใช้

ภายในสหภาพยุโรป เอกสารทะเบียนราษฎร์และหนังสือรับรองความประพฤติของประเทศสมาชิกที่ผู้นั้นถือสัญชาติได้รับการยกเว้น (ระเบียบ (EU) 2016/1191) บางประเทศมีสนธิสัญญาทวิภาคีที่ยกเลิกพิธีการนี้ทั้งหมด และระหว่างรัฐที่มีการคัดค้านตามข้อ 12 – เช่น เยอรมนีกับอินเดีย – จะไม่ยอมรับ Apostille เลย แต่ต้องรับรองเอกสารโดยสถานทูต/กงสุลแทน