Apostil nedir?

Kelimenin kökeni

"Apostille" Fransızcada kenar notu anlamına gelir. Sözleşme Fransızca müzakere edilmiştir ve her apostil hâlâ Fransızca "Apostille (Convention de La Haye du 5 octobre 1961)" başlığını, ardından da düzenleyen ülkenin dilinde numaralandırılmış on alanı taşır.

Apostil örneği: nasıl görünür

Belgenin kendisine ya da eklenen bir sayfaya (allonj) damgalanan veya basılan kare biçimli bir şerhtir; ülke e-apostil sunuyorsa imzalı bir PDF olarak da düzenlenir. On alan her zaman aynıdır:

• 1. Düzenleyen ülke
• 2. İmzalayan (görevlinin adı)
• 3. Sıfatı
• 4. Taşıdığı mühür/damga
• 5. Onaylandığı yer
• 6. Tarih
• 7. Onaylayan (apostili veren makam)
• 8. Numara
• 9. Makamın mührü/damgası
• 10. İmza

Hangi belgelere apostil yapılabilir

Yalnızca resmi belgelere: mahkemelerin, kamu makamlarının ve sicillerin belgeleri (doğum, evlilik ve ölüm belgeleri, adli sicil kayıtları, sicil özetleri), noter senetleri ve özel belgeler üzerine konulan resmi onaylar (örneğin bir vekaletname veya diploma sureti üzerindeki noter imza onayı). Özel belgeler, bir noter tarafından onaylandıktan sonra apostile uygun hale gelir.

Apostil kim yapar

Her Sözleşme devleti, yetkili makamlarını 6. madde uyarınca belirler – bir dışişleri bakanlığı (Hindistan, Filipinler, Pakistan, Polonya), bir Secretary of State (ABD eyaletleri), FCDO (Birleşik Krallık), mahkemeler veya valilikler (Almanya, İtalya, Hollanda) ya da noterler odaları (2025'ten bu yana Fransa). Belgeye, onu düzenleyen ülkede apostil verilmelidir; başka hiçbir ülke bunu yapamaz.

Apostil gerekmeyen durumlar

AB içinde nüfus belgeleri ve vatandaşın kendi üye devletinden alınan sabıka kaydı belgeleri muaftır (2016/1191 sayılı AB Tüzüğü). Bazı ülkeler arasında formaliteyi tamamen kaldıran ikili anlaşmalar vardır. Ayrıca aralarında 12. madde kapsamında bir itiraz yürürlükte olan devletler arasında – örneğin Almanya ile Hindistan – apostil hiç kabul edilmez; bunun yerine konsolosluk tasdiki uygulanır.